Een presentatie

on

presenterenTwee weken geleden was ik erg zenuwachtig. Waarom? Omdat ik een presentatie voor verschillende onderzoekers en artsen moest geven. Het was de bedoeling dat ik een presentatie gaf over mijn werkplan voor mijn onderzoek; mijn hypotheses, mijn resultaten tot nu toe en mijn conclusies van de experimenten die ik tot nu toe heb gedaan. Bovendien moest ik een ‘voorlopige’ discussie geven met vragen als: wat zou ik eventueel anders kunnen doen met betrekking tot de experimenten binnen mijn onderzoek?’ Best te doen toch? Nou, ik vond het allemaal erg spannend. Als student weet je eenmaal minder dan de mensen die al jarenlang in het desbetreffende veld werken. Ik was erg bang dat het publiek dat veel meer kennis had dan ik (negatief) commentaar zou hebben.

Enfin, ik maakte de presentatie en ik zag de opdracht gewoon wat ‘luchtiger’. De onderzoekers en artsen kunnen mij gewoon goede tips geven voor mijn onderzoek. Zo moest ik het zien. Met deze gedachte in mijn achterhoofd begon ik de presentatie.

Ik kwam tot de conclusie dat ‘enge’ dingen helemaal niet ‘eng’ zijn als je bedenkt waarom je ze ‘eng’ vindt. Dat klinkt vrij logisch en dat vond ik vroeger ook altijd, maar je vindt (en weet) het pas écht als je zo’n soortgelijke situatie zelf ervaart.

Het is nu alweer bijna eind februari en ik zit bijna op de helft van mijn stage. In deze korte periode (ik loop stage vanaf begin november) heb ik al erg veel geleerd. Niet alleen veel geleerd over het wetenschappelijk onderzoek doen (wat ook een zeer gave en rijke ervaring is), maar ook over mijzelf: keuzes maken, planningen maken en gedachten/ideeën loslaten… Het hoort bij het volwassen worden en deze stage maakt mij, naar mijn idee, volwassener.

Als je op de middelbare school iemand kent die twee klassen hoger zit dan jij, ben je stoer en populair(der). Je kent iemand die 16 is terwijl jij nog maar 14 bent! Wow! Als je eenmaal in de ‘wereld voor volwassenen’ zit (gemiddeld vanaf ‘het student zijn‘), hoor je er gewoon bij, ongeacht je leeftijd. Ik merk het nu om mij heen en het is fantastisch om die overstap mee te maken. Natuurlijk ook wel ‘eng’, maar het hoort erbij. Tijd verandert eenmaal, omgevingen veranderen eenmaal… Dus jij verandert en leert ook!

De resultaten van de experimenten tot nu toe zijn interessant. We zien verschillen tussen de huiddonoren. Ik ga overigens ook kijken naar het bestrijden van een biofilm. Een biofilm is een soort vastgehechte slijmlaag aan het oppervlak welke geproduceerd wordt door micro-organismen (bacteriën in dit geval). Je bootst dus een ‘hevigere’ infectie na. Erg interessant dus! Ik ben benieuwd wat de uitkomsten zullen zijn van de komende experimenten!

Tot het volgende bericht! 🙂

Groetjes Daniëlle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s