Een dagje O.K.

Plast chirurg P van Zuijlen tijdens operatieMet knikkende knieën betreed ik* een blauwgroene wereld waar blinkende instrumenten en piepende apparaten regeren. Om de laatste ontwikkelingen in de brandwondenzorg met eigen ogen te zien, loop ik mee met plastisch chirurg Paul van Zuijlen van het brandwondencentrum Beverwijk. Vroeg in de ochtend bezoeken we de eerste patiënt. ‘Mag Marieke jouw operatie meekijken?’ vraagt Paul. Ze mompelt ‘ja hoor’ en dan gaat het gordijn open. Stilletjes bekijk ik haar: een 13-jarig meisje met ernstige brandwonden. Een steekvlam pakte haar toen iemand een sfeerhaard met bio-ethanol bijvulde. Wat is ze boos dat bij een vorige operatie haar lange haar werd weggeschoren om transplantatiehuid weg te nemen. Het ongeluk is zo kort geleden dat ze niet beseft dat die haren weer aangroeien, maar de littekens op haar gezicht, nek, buik, rug en armen nooit verdwijnen.

Onderuit
Terug op de O.K. volg ik Pauls handen als hij de scalpel richting haar arm beweegt. Gelukkig maakt de spanning direct plaats voor verwondering. Wat is het menselijk lichaam interessant aan de binnenkant! Ferm trekt de O.K.-assistent me achteruit wanneer ik te dichtbij kom. Niet gek voor iemand die tijdens biologie onderuit ging bij een film van een openhartoperatie…

Nog vijf te gaan
De hand van het meisje is door littekenvorming krom gegroeid. Minutieus worden er pinnen in de vingers geboord en extra huid in de handpalm gelegd. Alles om ervoor te zorgen dat ze straks haar hand weer kan gebruiken. Gezien de belasting van deze twee uur durende ingreep, komen andere trekkende littekens de volgende keer aan bod. Bovendien wachten er nóg vijf patiënten…

Hoogstandjes
In de uren die volgen, zie ik de hoogstandjes van de Nederlandse brandwondenzorg aan me voorbij trekken. Het is een voorrecht de (nieuwste) operatietechnieken wat betreft littekenreconstructies te mogen aanschouwen. Een patiënt met vervelend trekkende littekens, kan dankzij de zogeheten perforatormethode weer de armen strekken en de nek draaien. Bij andere patiënten worden littekens vlakker ‘geschuurd’ of gezonde huid gelegd op plekken waar trekkende littekens bewegen onmogelijk maakt. Een keuze de operatie wel of niet te doen, hadden ze niet. Hun brandwondenlittekens beperkten hun bewegingsvrijheid dusdanig, dat een operatie de enige oplossing bood. Geen wonder dat menig brandwondenpatiënt op den duur de tel van het aantal operaties kwijtraakt. Het zijn er gewoonweg te veel om bij te houden.

Trots
Met een hoofd vol indrukken verruil ik na een lange dag het groene O.K.-pak voor mijn eigen kleding. Wat ben ik trots om bij de Brandwonden Stichting te mogen werken! In ons 42-jarig bestaan, is samen met al die professionals uit de brandwondenzorg bereikt, dat mensen met brandwonden de beste zorg krijgen die ze verdienen. Het moet verschrikkelijk zijn zoveel operaties nodig te hebben na een brandwondenongeval. Maar het is een prestatie van wereldformaat dat je in Nederland de zekerheid hebt, je vol vertrouwen over te kunnen geven aan de uiterst vakkundige handen van de brandwondenzorg.

* Marieke Stegenga is persvoorlichter bij de Brandwonden Stichting

Een dagje OK_20130815

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s